บทที่ 4 - หวนคนึง

posted on 27 Apr 2012 09:23 by violentsequence
"เมื่อประมาณ 500 ปีก่อน โยวไคตนนึงได้แอบมีสัมพันธ์กับมนุษย์ ทั้งคู่ได้คบหาดูใจกันจนมีลูกคนนึง นั้นคือ ฮิคาริ เธอถูกเลี้ยงดูแบบมนุษย์จนใครๆหลายคนต่างเชื่อว่าเธอคือลูกของมนุษย์จริงๆ แต่ทว่าทุกอย่างกลับถูกเผยออกมาเมื่อโยวไคตนนั้นได้ทำการบุกเข้ามายังหมู่บ้านและชิงเอาฮิคาริไป คนในหมู่บ้านได้ไล่ตามจนกระทั่งโยวไคตนนั้นจนมุม โยวไคตนนั้นได้วางลูกสาวของตนไว้ตรงนั้นก่อนจะทำการต่อสู้กับเหล่าคนในหมู้บ้านจนตัวตาย เมื่อคนในหมู่บ้านรู้ว่าฮิคาริคือลูกสาวของโยวไค พวกนั้นจึงทำการปล่อยเธอลงแม่น้ำและปล่อยลอยไป ส่วนแม่ของเธอนั้นก็ถูกคนในหมู่บ้านเนรเทศออกไป ชะตากรรมของเธอนั้นไม่มีใครทราบ รู้แต่เพียงว่าเธอหายสาบสูญไปในป่าลึกแห่งหนึ่ง ส่วนฮิคาริก็ได้ลอยมาจนเจอเข้ากับฉัน ต่อจากนั้นฉันจึงเลี้ยงดูเธอมาและสอนอะไรหลายๆอย่างให้" ยูคาริเล่าประวัติของฮิคาริให้ฟังเพราะเรย์มุอยากรู้มากๆ ฮิคาริทำหน้าเศร้าเล็กน้อย แต่ก็ไม่พูดอะไรโต้แย้งกลับมา
 
"แล้วชิโระละ ยัยนั่นคือตัวอะไรกันแน่" เรย์มุถามถึงเรื่องที่เกี่ยวพันกับเธอมากที่สุด ยูคาริยิ้มเล็กน้อยก่อนจะเล่าต่อ แต่ฮิคาริห้ามเอาไว้
 
"พวกเธอไม่ไปตามหาผนึกที่เหลือกับวิญญาณของชิโระจะดีรึ ขืนปล่อยไว้ละก็"
 
"ไม่เป็นไรน่า...พวกเหล่าคนในเกนโซเคียวคงไม่ยอมให้ใครมาแย่งถิ่นง่ายๆหรอก งั้นฉันจะเล่าละนะ จุดเริ่มต้นของเรื่องราวทั้งหมด"
 
ภายในป่าอันเงียบสงัด โยวไคนางหนึ่งในอาภรณ์สีขาวกำลังรอคอยใครบางคนอยู่ ณ ที่นั่น จนกระทั่งเหล่าโยวไคจำนวนนึงค่อยโผล่ออกมากเงาไม้ในป่า
 
"ช้าจังนะ...คืนนี้พวกเราจะเริ่มทำตามแผนที่วางไว้แล้วมิใช่รึ" ชิโระดุกล่าวตักเตือนเหล่าโยวไคที่มาช้าไปกว่าเวลานัด เหล่าโยวไคไม่พูดโต้ตอบใดๆพวกมันก้มหัวลงเล็กน้อยเพื่อเป็นการแสดงความขอโทษ
 
"เชอะ...ใบ้หมดรึไงเนี่ย ถึงแม้ว่าอยากถอนตัวแต่ก็ไม่ทันแล้ว พวกเราลงมือมามากเกินจะถอยกลับแล้ว คืนนี้พวกเราจะสังหารมนุษย์และโยวไคในหมู่บ้านให้สิ้น ทีนี้พวกโยวไคและมนุษย์จะต้องหยั่งเกรงในตัวของพวกเรา"
 
ภายในเรือนพักหลังหนึ่ง หญิงสาวคนนึงกำลังวิ่งไปพลางเรียกหาชื่อของคนๆหนึ่ง
 
"ยูคาริ ยูคาริอยู่รึเปล่า"
 
เสียงเลื่อนประตูดังขึ้นพร้อมร่างของหญิงสาวนามว่ายูคาริโผล่ออกมา
 
"มีอะไรรึ ฮิคาริ"
 
"จะอะไรอีกละคะ ชิโระนะสิยัยนั่นลงมือสังหารคนในหมู่บ้านไปเรื่อยๆแล้วนะสิ ถ้าไม่รีบละก็"
 
"อืมมๆ...รู้แล้วๆ ฉันเองก็ทนในความบ้าคลั่งของยัยนั่นมานานแล้ว งั้นคงถึงเวลาต้องกำราบจริงๆสินะ" พูดจบยูคาริหยิบร่มออกมาก่อนจะหยิบดาบสีดำที่มีลายโค้งๆสีเขียวมรกตเรืองแสงออกมา
 
"ดาบนั้นสวยมากเลยคะ ยูคาริดาบเล่มนั้นคือ..."
 
"ฮิคาริ ไปตามโยวไคที่เหลือมา ฉันจะล่วงหน้าไปก่อน และก็เธอนะไม่ต้องเข้าร่วมศึกนี่นะลูกครึ่งอย่างเธอนะ"
 
"แต่ว่า..." ยูคาริไม่รีรอจะอธิบายอะไรทั้งสิ้น เธอเปิดประตูมิติออกมาแล้วหายเข้าไปในนั้น
 
ณ หมู่บ้าน ชิโระได้เผาบ้านเรือนเป็นจำนวนมาก พร้อมกับเอาเหล่าผู้คนในหมู่บ้านมากองไว้ราวกับเป็นเศษขยะก็มิปาน หนึ่งในนั้นมีหญิงสาวคนนึงกำลังร้องไห้ครำ่ครวญอยู่ โดยพยายามจะร้องขอชีวิต
 
"เชอะ...เหล่ามนุษย์นี่น่ารำคาญยิ่ง เผาให้หมดเลยละกัน" พูดจบชิโระดีดนิ้วที ร่างหญิงสาวผู้นั้นถูกเพลิงสีขาวเผาอย่างไร้ร่องรอยและรวดเร็วจนหญิงสาวยังไม่ทันได้กรีดร้องด้วยซ้ำ พวกคนที่เหลือต่างภาวนาและกลัวเป็นอย่างมาก จนกระทั่งเสียงแหวกอากาศดังขึ้นสร้างความประหลาดใจเป็นอย่างมาก ทุกคนต่างจ้องไปยัง ณ จุดเดียวกัน ร่างของบุคคลผู้นึงพุ่งออกมาหมายจะแทงดาบใส่ชิโระ ชิโระยืนนิ่งรอให้คมดาบมาถึงตัวเธอ แต่ร่างของชายหนุ่มสามคนพุ่งเข้าหาร่างที่พุ่งเข้าใส่ชิโระทันทีพร้อมกับชักดาบออกมาเตรียมฟันใส่ร่างนั้น คมดาบฟาดใส่รา่งนั้นอย่างจังแต่ร่างนั้นกลับเอาดาบสีดำรับไว้ได้ ชายหนุ่มทั้งสามตกใจเล็กน้อยก่อนจะถอยเพื่อตั้งหลัก ยูคาริไม่รีรอ พุ่งเข้าใส่ชายหนุ่มทั้งสามทันที เหล่าชายหนุ่มแสดงสีหน้าบึดเกร็งจนกระทั่งร่างกายเริ่มใหญ่โตขึ้นเรื่อยๆแต่ไม่ทันจะได้ทำอะไรไปมากกว่านั้น ยูคาริฟันสะพายแล่งร่างทั้งสามภายในพริบตาจนร่างทั้งสามสลายเป็นฝุ่นผงไปทันที ชิโระยิ้มเล็กน้อย ก่อนจะดีดนิ้วทำให้เกิดเพลิงลุกบริเวณที่ยูคาริยืนอยู่ตะกี้แต่เธอไหวตัวทันทำให้หลบได้อย่างไม่ยากเย็น ชายหนุ่มอีกสองคนพุ่งเข้าใส่ยูคาริแต่คราวนี้ใบหน้าของพวกมันเหมือนกับยักษ์ไม่มีผิด แถมด้วยร่างกายที่มีขนาดมหึมาผิดจากร่างทั้งสามตะกี้ ยูคาริยิ้มบางๆก่อนจะพุ่งเข้าใส่แบบไม่รีรอ เธอตวัดดาบสีดำครั้งนึงเกิดสายลมอันคมกลิบเฉือนร่างพวกมันไปหนึ่งร่างอย่างง่ายดาย อีกร่างหยุดชะงักก่อนรอดูท่าที ยูคาริไม่ปล่อยให้รอมากนัก เธอพุ่งเข้าใส่ทันที ยักษ์ตนนั้นสะดุ้งที่ยูคาริพุ่งเข้าใส่ มันเหวี่ยงแขนขนาดมหึมาของมันเข้าใส่ยูคาริ เธอตวัดดาบสะบั้นแขนของมันทันที มันชะงักอีกรอบยูคาริพุ่งขึ้นไปฟันร่างของมันจากหัวลงมาทันที ร่างของมันสลายไปเป็นฝุ่นผงทันที ชิโระเริ่มหัวเราะเบาๆออกมา ยูคาริเปิดประตูมิติพร้อมหายเข้าไปในนั้นทันที ชิโระประกบมือของตนและค่อยๆคลายออกมาปรากฏเป็นหอกเพลิงสีขาวยาว เธอหยิบมันขึ้นมาก่อนจะตวัดฟันไปทางด้านหลังของเธอ จนกระทั่งเผยให้เห็นร่างของยูคาริ ยูคาริชะงักก่อนจะลดดาบลงและดูท่าทีของชิโระ มันวางหอกลงบนพื้นก่อนจะเอามือวางไว้ที่หน้าอกพร้อมกับแนะนำตนเอง
 
"คุณคือ ยูคาริสินะ ฉันชื่อชิโระเป็นโยวไคหน้าใหม่ขอฝากตัวด้วย"
 
"ฝากตัวด้วย...โทษทีนะจ๊ะแต่ฉันไม่มีรสนิยมในการฆ่าแกงกันถึงขนาดนี้หรอกนะ"
 
"แหม...ฆ่าแกงอะไรกัน ก็แค่เป็นการละเล่นเท่านั้นละ" ชิโระพูดออกมาด้วยสีหน้าระรื่นสุดๆราวกับทั้งหมดที่เธอทำเป็นเพียงเรื่องเล็กน้อยเท่านั้น
 
"เธอนี่มัน" ยูคาริเริ่มหมดอารมณ์เสวนากับชิโระ เธอหยิบดาบขึ้นมาก่อนจะตวัดใส่ชิโระก่อให้เกิดสายลมอันคมกลิบพุ่งเข้าใส่ ชิโระยืนนิ่งๆเมื่อสายลมนั้นมาถึงเธอเพียงแค่ตวัดแขนของเธอสายลมนั้นก็พลันสลายไปอย่างไม่ยากเย็น 
 
"ลมกระจอกๆนา...ถ้าจะสู้กับฉันเอาชนะเจ้าพวกข้างหลังฉันให้ได้ก่อนนะ" พูดจบชิโระก็ปรบมือเบาๆทำให้เหล่ายักษ์จำนวนร่วมครึ่งร้อยเผยตัวออกมา ยูคาริหยิบดาบของเธอขึ้นมาพร้อมกับชี้ใส่หน้าชิโระ
 
"ก็ได้...ฉันรับคำท้าของเธอ" พูดจบยักษ์จำนวนครึ่งร้อยก็ล้อมรอบยูคาริไว้หมดแล้ว ชิโระหัวเราะเบาๆก่อนจะสลายไป
 
"เข้ามาเลย...พวกเจ้านะจะสลายไปในอีกไม่นานแน่จ๊ะ"ยักษ์ทั้งหมดพุ่งเข้าใส่ยูคาริจากทุกทิศทางแทบจะพร้อมกัน
 
เสียงธนูถูกพุ่งมาจากด้านหลังเข้าใส่ยักษ์ตนหนึ่ง มันหันไปมองแต่ทว่าไม่ทันจะเห็นร่างก็พลันสลายไปแล้ว ยักษ์ตนที่เหลือก็หันไปมองบ้างแต่ก็สลายไปแบบไม่ทันรู้ตัว ยูคาริที่อยู่กลางวงหันไปมองบ้างแต่ก็ไม่เห็นผู้ใด และเหล่ายักษ์อีกจำนวนนึงก็ค่อยๆสลายไปทีละตนราวกับใบไม้ที่ค่อยร่วงทีละใบไปเรื่อยๆ ยูคาริหันไปมองเหล่ายักษ์ก็ไม่เหลือสักตนเดียว ยูคาริสงสัยในปรากฏการ์ณครั้งนี้เป็นอย่างมาก รวมทั้งชิโระที่ยืนดูอยู่ห่างๆ
 
"ใครกันนะ" ยูคาริเอ่ยออกมาเบาๆจนร่างของหญิงสาวคนนึงเผยออกมา เธอมีใบหน้าสวยได้รูป เธออยู่ในชุดมิโกะ ในมือถือดาบสีเงินวาวราวกับมุกมณี อีกมือถือธนูข้างหลังสะพายลูกธนูเอาไว้จำนวนนึง เธอหันมามองยูคาริก่อนจะหันไปหาชิโระ
 
"เธอเป็นใครกันแน่...พวกของยัยนี่รึ" ชิโระสงสัยในตัวของมิโกะปริศนาที่ปรากฎตัวอย่างไม่รู้ดำรู้แดง เธอไม่พูดไม่แสดงอะไรออกมาทางสีหน้า เธอวางดาบลงหยิบคันศรขึ้นและยิงไปทางชิโระทันที ชิโระหยิบหอกเพลิงของเธอฟันลูกศรนั้นแต่เมื่อมันกระทบกัน หอกของชิโระพลันสลายไป ชิโระตกใจเล็กน้อยแต่เมื่อหันไปมองร่างของมิโกะคนนั้นหายไปแล้ว และมิโกะคนนั้นก็มาโผล่หน้าชิโระพร้อมกับตวัดดาบสีเงินฟันใส่ร่างชิโระทันที ชิโระโดนฟันสะพายแล่ง มันล้มลงทันที มิโกะคนนั้นหันมามองยูคาริก่อนจะเอ่ยเบาๆ
 
"เจ้า...ยาคุโมะ ยูคาริ คงอยากรู้นามของข้าสินะ" ยูคาริยิ้มเบาๆก่อนจะพยักหน้ารับ
 
"ข้าคือ มิโกะประจำศาลเจ้าฮาคุเรย์  ฮาคุเรย์ เรย์นะ"
 
"อืมม...แล้วไงถึงเธอจะช่วยกำจัดชิโระกับเหล่ายักษ์ได้แต่เธอก็เป็นศัตรูกับฉันนี่" 
 
"กำจัดชิโระ...มันยังไม่ตายสักหน่อยเจ้านี่แค่เงาของมันเท่านั้น"
 
"อะไรนะ" ยูคาริตกใจเล็กน้อย 
 
"ตัวจริงของมัน คือ 1 ในพวกของเธอนั่นละ"
 

Comment

Comment:

Tweet