ยูคาริพุ่งเข้าใส่ร่างขนาดยักษ์ทันทีที่ออกมาจากห้วงมิติ เธอหันปลายดาบเข้าใส่ร่างยักษ์นั่น ร่างนั่นตวัดแขนขนาดมหึมาเข้าใส่ยูคาริ ยูคาริเรียกประตูมิติออกมาทำให้เป็นโล่ป้องกันได้เป็นอย่างดี เธอหยุดลงก่อนปักดาบลงพื้นพร้อมกับหยิบร่มของเธออกมา เธอหันปลายร่มและยิงกระสุนแสงเข้าใส่ ร่างยักษ์นั้นเห็นว่าการโจมตีพลาดท่ามาโดยตลอดก็หยุดชะงักพลางเอามือทั้งสองข้างประกบไว้ที่หน้าอกของตน จู่ๆมันก็แผดเสียงร้องออกมา ยูคาริเห็นท่าไม่ดีจึงระดมยิงกระสุนเข้าใส่ ถึงแม้ว่าการโจมตีจะโดนมันสักเท่าไหร่มันก็ไม่หยุดการส่งเสียงร้องออกมาเลย ไม่แม้แต่จะล้มลงมาอย่างใดเลย มันหยุดการแผดเสียงร้องก่อนร่างยักษ์นั้นเกิดการระเบิดขึ้น ชิ้นส่วนของมันปลิวว่อนไปทั่วบริเวณ ยูคาริรีบเปิดประตูมิติเอาสองคนนั้นออกมา
 
"ออกมาได้แล้ว มันระเบิดไปแล้ว" ยูคาริตะโกนเรียกสองคนนั้นออกมา ทั้งคู่ออกมา ฮิคาริไม่ตกใจเท่าไหร่แต่เรย์นะมีสีหน้าไม่ค่อยดี เธอดูตกตะลึงกับสภาพที่เกิดขึ้น
 
"ยูคาริเธอเล่นงานมันรึ" เรย์นะกล่าวออกมา ยูคาริส่ายหน้า เรย์นะมีสีหน้าหวาดระแวงกว่าเดิม
 
"แปลกมากนะ...ชิโระไม่น่าจะยอมง่ายๆยังงี้สิมันต้องมีอะไรเคลือบแฝง" เรย์นะกล่าวออกมาด้วยสีหน้าที่ยากจะหยั่งรู้ เธอค่อนข้างวิตกกังวลกับปรากฎการ์ณในคราวนี้มาก
 
"น่าๆ...ตายไปแล้วคือตายไปแล้ว อย่าคิดมากเลยนะ" ยูคาริพยายามจะปลอบประโลมใจเรย์นะที่สีหน้าผิดปกติ ดูเหมือนทุกอย่างจะเข้าสู่ภาวะปกติแล้วทว่า
 
"แต่ว่ายูคาริทำไมร่างมันไม่สลายไปแต่ยังคงอยู่ในสภาพเศษเนื้อกระจัดกระจายเนี่ย" ฮิคาริกล่าวขึ้นมา ยูคาริส่ายหน้า เรย์นะหยิบธนูออกมาพลางยิงใส่เศษเนื้อชิ้นหนึ่งที่ตกอยู่ใกล้ที่สุด เมื่อธนูปักเข้าไปเศษเนื้อนั้นก็ค่อยขยับๆจนกลายมาเป็นร่างของสิ่งมีชีวิตที่เดินด้วยสองขาเหมือนมนุษย์ทว่ามันไม่มีใบหน้าเลย
 
"นี่มัน...ยูคาริ ฮิคาริพวกนี้คือ ชิโระมันจะเกิดขึ้นใหม่จากเจ้าพวกนี้รีบจัดการมันซะ" ยูคาริพยักหน้า ฮิคาริก็ด้วยทั้งคู่หยิบอาวุธประจำตัวออกมา ยูคาริหยิบดาบสีดำออกมาและพุ่งเข้าใส่ก้อนเนื้อที่เหลือที่ค่อยๆลุกขึ้นมา ฮิคาริปามีดสั้นของตนเข้าใส่ก้อนเนื้อเหล่านั้นเช่นกัน เรย์นะยิงธนูเข้าใส่ก้อนเนื้ออย่างไม่หยุด เมื่อธนูปักโดนตัวพวกมันร่างพวกมันก็สลายไปเป็นฝุ่นผงทันที เรย์นะรู้สึกได้ว่าพวกนี้ยังไม่ใช่ร่างสมบูรณ์จึงโล่งใจขึ้นมาบ้าง ยูคาริตวัดดาบฟันร่างพวกมันอย่างง่ายดาย เธอสังเกตได้ว่าพวกมันยังไม่ใช่ร่างสมบูรณ์ทว่าระหว่างที่เธอเล่นงานพวกมันไปเรื่อยๆ  เธอกลับรู้สึกว่ามีใครบางคนกำลังจับตาดูการต่อสู้ครั้งนี้อยู่ ยูคาริคิดว่าน่าจะมีใครบางคนกำลังสนุกกับการดูเธอต่อสู้กับก้อนเนื้อขยับได้เหล่านี้ ฮิคาริปามีดใส่พวกมันไม่ยั้ง พวกมันก็ค่อยสลายไปเรื่อยๆราวกับใบไม้ร่วง
 
"แหม...สนุกกันจังนะ" เสียงของหญิงสาวอันใสซื่อดังขึ้นมาจากซากเรือนหลังนั่น ทุกคนหยุดการต่อสู้หันไปมอง ณ จุดเดียวกันที่นั่น ชิโระกับร่างเนื้อจำนวน 4 ร่างกำลังมองมายังการต่อสู้กับพวกเขาอยู่
 
"เชอะ...ออกมาจนได้" เรย์นะหยิบดาบสีเงินก่อนพุ่งเข้าใส่ทันที ชิโระยิ้มบางๆก่อนดีดนิ้วทีนึง ร่างเนื้อหนึ่งร่างพุ่งเข้าใส่พลางกางมืออกเผยกรงเล็บสีเงินอันคมกลิบออกมา เรย์นะไม่สนอะไรตวัดดาบทีนึงก็สามารถจัดการกับร่างเนื้อนั้นได้อย่างง่ายดาย ร่างเนื้ออีกสามร่างพุ่งเข้าใส่เรย์นะอย่างไม่รีรอ เรย์นะหลบคมแหลมจากกรงเล็บแรกได้อย่างง่ายดาย แต่กรงเล็บที่โจมตีเข้ามาอีกทีจากการโจมตีแรกนั้นสามารถเรียกเลือกออกจากร่างของเรย์นะได้ เธอสถบเบาๆก่อนจะจ้วงดาบใส่ร่างที่สอง ร่างที่สองหลบคมดาบของเธอได้ง่ายๆร่างที่สามอาศัยจังหวะที่เรย์นะประหม่าโจมตีเข้าใส่ทันที ร่างที่หนึ่งก็ไม่น้อยหน้าโจมตีจากด้านหลังทันที เรย์นะหลบการโจมตีร่างที่สามอย่างลำบากทำให้เรย์นะโดนกรงเล็บของมันแบบเฉียดๆ การโจมตีจากร่างที่หนึ่งก็โดนหลังเข้าเต็มๆเกิดแผลลึกบริเวณหลังของเรย์นะ เธอโดดหลบออกมา ชิโระสร้างหอกไฟสีขาวออกมาพร้อมพุ่งเข้าใส่เรย์นะที่โดดหลบ ยูคาริป้องกันการโจมตีของชิโระได้ เธอถอยหลังออกมา ฮิคาริเข้ามาดูอาการของเรย์นะ 
 
"เป็นไงบ้างเรย์นะ...ไหวมั้ย" ฮิคาริหยิบยาออกมา เรย์นะส่ายหน้า
 
"ไม่ต้องห่วงหรอก ฉันไม่ได้มาเพื่อช่วยพวกเธอแค่มาจัดการมันเพื่อความสบายใจเท่านั้น" ชิโระพูดจบเธอลุกขึ้นและหยิบดาบสีเงินขึ้นมาอีกรอบหมายจะจัดการพวกมันให้หมดสิ้น แต่แล้วยูคาริมาขวางหน้าเรย์นะไว้
 
"อย่าคิดสู้อีก...มนุษย์อย่างเจ้าไม่ควรมายุ่งการตัดสินระหว่างมันกับฉัน" ยูคาริูพูดจบก็แบมือไปที่หน้าของเรย์นะ เรย์นะหมดสติในทันทีไม่ทันได้โต้แย้งใดๆ ฮิคาริมาประคองร่างของเรย์นะเอาไว้
 
"เฝ้าเธอไว้...ตรงนี้ฉันจะลงมือเอง" พูดจบเธอก็หยิบดาบสีดำมาควงเล่นๆพลางพุ่งเข้าใส่อย่างไม่รั้งรอ ร่างเนื้อสองร่างพร้อมใจกันพุ่งเข้าหายูคาริ มันกางกรงเล็บออกหมายจะช่วงชิงร่างเนื้อของโยวไคสาวผู้นี้ ยูคาริเอาดาบรับกรงเล็บของทั้งสองได้ ร่างเนื้อทั้งสองถอยฉากออกมา ยูคาริตวัดดาบเกิดสายลมเฉือนร่างเนื้อหนึ่งร่างไปในทันที มันสลายไปแทบจะทันทีที่โดนสายลมเฉือนร่าง ร่างเนื้อที่สองอาศัยจังหวะที่ยูคาริโจมตีร่างแรกอ้อมไปด้านหลัง มันเงื้อกรงเล็บขึ้นหมายจะจ้วงแทงบริเวณคอของยูคาริ เธอไหวตัวทันหันกลับมาฟันกรงเล็บนั้นไว้ได้ ร่างเนื้อที่สามอาศัยช่วงที่ยูคาริไปรับมือร่างที่สองพุ่งเข้าใส่จากทางด้านหลังเหมือนกัน 
 
"ลอบกัดกันจังนะ" ยูคาริพูดพลางยิ้มอย่างมีเลศนัย ร่างเนื้อที่สามชะงักยูคาริรู้ดีว่าร่างเนื้อคราวนี้ต่างจากพวกที่เคยประมือมาเพราะมันมีความคิดที่เป็นระบบมากขึ้น ไม่ใช่โจมตีแบบสุ่มสี่สุ่มห้า ยูคาริผลักร่างที่สองออกไปให้พ้นทาง ร่างเนื้อที่สองไถลไปตามพื้นก่อนจะลุกขึ้นมาได้และรอดูท่าทีของยูคาริ ยูคาริหันหลังกลับมาประทะร่างเนื้อที่สามแทน เธอฟันดาบสีดำเข้าใส่บริเวณแขนซ้ายของร่างเนื้อที่สาม มันเอากรงเล็บรับไว้ได้แต่แล้วกรงเล็บของมันก็ค่อยๆเปื่อยสลาย มันตกใจอย่างมากทำให้มันถอยหลังไปห่างจากยูคาริตามสัญชาตญาณ มันมองกรงเล็บอย่างตกตะลึง ชิโระก็เช่นกันเธอไม่คิดว่าดาบของยูคาริจะทำลายกรงเล็บของเจ้าพวกนี้ได้
 
"ขี้เกียจอธิบาย แต่จะแสดงให้ได้ประจักษ์เองว่าตะกี้มันเกิดอะไรขึ้น" ยูคาริพูดพลางพุ่งเข้าใส่ร่างเนื้อที่สามทันที มันถอยหนีจากยูคาริอย่างกลัวๆ เธอยิ้มบางๆก่อนจะจ้วงแทงดาบไปในอากาศที่ว่างเปล่าแต่ปลายดาบที่น่าจะอยู่ตรงนั้นกลับผลันหายไป มันกลับโผล่มาด้านหลังของร่างเนื้อที่สาม ปลายดาบแทงเข้าที่หัวใจของร่างเนื้อที่สามทันที บริเวณปากแผลนั้นๆค่อยเน่าเปือยอย่างรวดเร็วและลุกลามไปทั่วร่างก่อนร่างนั้นจะสลายไปเป็นฝุ่นผง ยูคาริเอาดาบออกจากประตูมิติของเธอก่อนจะควงมันเล่น
 
"ดาบเล่มนี้มันมีพิษที่ร้ายแรงอยู่แต่มันจะออกมาเมื่อได้รับเลือดเข้าไปแล้วนะ" ยูคาริอธิบายสั้นๆเพราะร่างเนื้อที่สอง มันพุ่งเข้าหายูคาริอย่างบ้าคลั่ง ยูคาริหลบไปด้านข้างได้อย่างงดงามก่อนจะตวัดดาบฟันร่างเนื้อที่สองอย่างรวดเร็ว ร่างเนื้อที่สองสลายไปเป็นฝุ่นผงทันที ชิโระไม่รอช้า ยิงลูกไฟสีขาวจำนวนมากเข้าใ่ส่ยูคาริ ยูคาริตวัดดาบทำให้สายลมที่ออกมากดาบนั้นพุ่งผ่าเปลวไฟของชิโระและมุ่งไปหมายจะเอาชีวิตของชิโระ ชิโระเรียกโล่เปลวเพลิงออกมาป้องกันไว้ได้ เมื่อโล่หายเธอพุ่งเข้าใส่ยูคาริด้วยหอกเพลิงสีขาว ยูคาริพุ่งเข้าหาเช่นกันเกิดการประทะกันอย่างดุเดือด ต่างฝ่ายต่างงัดกระบวนท่าออกมาใช้กันอย่างไม่หยุดหย่อย ยูคาริฟันรุกไล่ชิโระอย่างต่อเนื่อง ชิโระก็รับการโจมตีเอาไว้ได้หมด ฝ่ายยูคาริก็โจมตีอย่างไม่หยุดหย่อน ถ้าฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งพลาดพลั้งไปเพียงเสี้ยววิ ฝ่ายนั้นคงพ่ายแพ้อย่างแน่นอน ยูคาริเป็นฝ่ายถอยออกมาก่อน เธอรู้สึกได้ว่าชิโระโจมตีหนักหน่วงขึ้นเรื่อยๆ ยูคาริไม่ทันได้พักนานนัก ชิโระก็รุกไล่ยูคาริต่อทันที เธอจ้วงแทงหอกสีขาวเข้าทีหน้าของยูคาริ ยูคาริเบี่ยงหลบได้ไม่ยากเย็นนัก ยูคาริฟันดาบสีดำเข้าที่สีข้างชิโระต่อทันที ชิโระกางโล่เพลิงเอาไว้ได้ทันท่วงที ก่อนจะถอยออกมายิงลูกไฟสีขาวเข้าใส่ยูคาริ ยูคาริเรียกประตูมิติออกมาป้องกันมันไว้ได้ ก่อนจะอาศัยช่วงที่ชิโระโจมตีออกมานั้นอ้อมไปด้านหลังหมายจะจัดการให้สิ้น ชิโระรู้ท่าของยูคาริจึงบินขึ้นไปบนฟ้าก่อนจะหยิบคัมภีร์บางอย่างออกมา มันอ่านสิ่งที่เขียนไว้ในนั้นอย่างรวดเร็ว ยูคาริเห็นว่าชิโระขึ้นไปบนฟ้าจึงขึ้นตามไปด้วย ชิโระเห็นว่ายูคาริขึ้นตามมาจึงชี้นิ้วก่อนที่จะเกิดสายฟ้าขนาดมหึมาพุ่งเข้าใส่อย่างรวดเร็ว ยูคาริเห็นท่าไม่ดีจึงรีบบินหลบแต่ด้วยขนาดความกว้างของสายฟ้ากับความเร็วทำให้สายฟ้านั้นเฉียดแขนของเธอไป ชิโระรู้ว่ายูคาริยังไม่ได้รับบาดเจ็บมากนักจึงยิงลูกไฟสีขาวเข้าใส่อีกรอบ ยูคาริบินหลบลูกไฟเหล่านั้นไปเรื่อยๆพลางบินเข้าไปหาชิโระอย่างช้าๆ จนในที่สุดยูคาริก็สามารถเข้าใกล้ชิโระในระยะที่โจมตีด้วยคมดาบได้แล้ว ชิโระหยุดการยิงลูกไฟและเรียกหอกสีขาวออกมารับมือ เธอแทงหอกสีขาวเข้าที่ด้านหน้าของยูคาริทันที แต่แล้วร่างที่ถูกหอกแทงพลันกลายเป็นเหมือนควันไฟไม่มีผิด ชิโระรู้ว่าตนพลาดเสียแล้วจึงหันหลังกลับมาทันทีแต่ก็ช้าไป ยูคาริจ้วงแทงหัวใจของชิโระทันที 
 
 

Comment

Comment:

Tweet